มีคุณนายคนหนึ่งใจบุญสุนทานตักบาตรทุกเช้า

ตักบาตรเสร็จก็แต่งสำรับกับข้าวอย่างบรรจงประณีต

เพื่อเอาไปถวายท่านเจ้าประคุณสมเด็จผู้เป็นเจ้าอาวาส

ด้วยความเคารพนับถือในจริยวัตรของท่าน  

และชอบฟังท่านคุยเล่าเรื่องต่าง ๆ เรียกว่าตักบาตรเสร็จคุณนายต้องมาวัดทุกวัน

ถวายอาหารเสร็จก็คุยกับพระสมเด็จ

วันหนึ่งหลังจากคุณนายกลับแล้วพระหนุ่มรูปหนึ่งซึ่งเป็นศิษย์ก้นกุฏิของสมเด็จ

เข้าไปกราบเรียนว่าคุณนายคนนี้ใจบุญสุนทานจริง ๆ

แต่เคยได้ยินว่าเป็นคนใจแคบเหลือแม่อยู่คนเดียวปล่อยให้อดๆ อยากๆ ไม่เอาใจใส่

ปล่อยให้อยู่ห้องแคบๆหลังบ้าน ส่วนตัวเองและลูก ๆ อยู่ตึกใหญ่โตสะดวกสบาย

เวลาพูดจากับแม่ก็ฟังไม่ได้หยาบคาย ขู่ตะคอก กระแทกกระทั้น

ผิดกับตอนมาคุยกับสมเด็จที่วัดชนิดหน้ามือเป็นหลังมือ

แม่จะออกมาเดินเล่นหน้าบ้านก็ไม่ได้ไม่ยอมให้ออก

มีแม่แก่หลงๆ ลืม ๆ สติไม่สมประกอบอายเขา

มีคนเขาเล่าให้ฟังหลายรายแล้วเท็จจริงอย่างไรไม่ทราบได

้สมเด็จนั่งฟังเฉยไม่พูดว่าอะไร

วันหนึ่งมีกิจนิมนต์ไปทำบุญบ้านขากลับเดินผ่านหน้าบ้านคุณนาย

ท่านก็แวะบ้านคุณนายก่อนคุณนายดีใจมากที่สมเด็จมาเยี่ยมถึงบ้าน

ถือเป็นมงคลอย่างสูงที่พระขั้นสมเด็จมาเยี่ยมบ้านจึงเรียกลูกหลาน

มากราบเท้าท่านเป็นการใหญ่แล้วก็คุยกันเรื่องต่างๆ มากมาย

ในตอนหนึ่งสมเด็จท่านถามคุณนายว่า พระในบ้านมีไหม?

มีเจ้าค่ะพระในบ้านมีหลายองค์เป็นพระเก่าๆทั้งนั้นสมัยสุโขทัยก็มีเชียงแสนก็มี

อาราธนาท่านสมเด็จขึ้นไปดูข้างบน สมเด็จท่านเฉยแล้วถามต่อว่า

ได้ทราบข่าวว่าคุณนายมีแม่อีกคนเดี๋ยวนี้อยู่เสียที่ไหน?

คุณนายสะอึกเสียวแปลบเข้าไปในหัวใจจะตอบตามตรงก็กลัวว่า

สมเด็จจะเดินไปดูเห็นสภาพความเป็นอยู่ของแม่แล้วท่านจะติเตียน

อึกๆ อักๆ อยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงตอบว่า ตอนนี้ท่านไม่อยู่เจ้าค่ะออกไปเยี่ยมญาติอีกนานจึงจะกลับ

สมเด็จท่านนั่งนิ่งอยู่สักครู่แล้วจึงลากลับ คุณนายก็ยังคงไปวัดเป็นปกติ

วันหนึ่งสมเด็จท่านเห็นว่าวันนี้ คุณนายยิ้มแย้มแจ่มใสพูดจาร่าเริงอารมณ์ดี

หลังการทำบุญทำทาน สมเด็จจึงถามว่าพระในบ้านของโยมโยมดูแลเรียบร้อยแล้วหรือยัง?

เรียบร้อยเจ้าค่ะ ดิฉันจุดธูปเทียน ถวายอาหารบูชาเสร็จแล้ว จึงมาที่วัดท่านไม่ต้องเป็นห่วง

อาตมาไม่ได้หมายถึงพระพุทธรูป…

พระในบ้านที่อาตมาถามถึงนี่ เป็นพระที่ยังมีลมหายใจ

คือแม่พระ ผู้มีพระคุณสูงสุดแก่โยม แม่ให้ชีวิตเรามาโดยเอาชีวิตตัวเองเขาแลก

เลี้ยงดูเรามาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอยจนได้ดิบได้ดีทุกวันนี้

แม่เหน็ดเหนื่อยทุกข์ทรมานแสนสาหัสแม่ทนหิวเพื่อให้ลูกอิ่ม

แม่ทนหนาวเพื่อให้ลูกอุ่น แม่ไม่เคยนอนถ้าลูกของแม่ยังไม่หลับ

ยามลูกเจ็บป่วยร้องไห้หัวใจแม่ก็เจ็บปวดและร้องไห้พร้อมกับลูกด้วย

แม่อยากเอาความเจ็บปวดทั้งหมดของลูกมาไว้ที่แม่ถ้าทำได้

แม่ยอมตายเพื่อลูกได้ พระคุณของแม่นี้ใหญ่หลวงเกินกว่าจะคณานับ

เราต้องตอบแทนบุญคุณท่านบ้างน่ะโยม

เอาตาดูหูใส่ เอาใจใส่ท่านบ้างไม่ใช้ปล่อยให้ท่านอด ๆ อยากๆ

เจ็บไข้ได้ป่วยก็ดูแลท่านบ้าง อาตมาได้ข่าวว่า คุณโยมเหลือแม่อยู่คนเดียว

และ ไม่ค่อยสนใจความเป็นอยู่ของท่าน ปล่อยให้อยู่ในห้องแคบๆ อดๆ อยาก ๆ

ไม่สงสารท่านบ้างหรือโยม? โยมจัดอาหารมาถวายพระได้ทุกวัน

แต่พระในบ้านอีกองค์ โยมไม่เคยจัดให้ และตอนที่โยมจัดมาให้

อาตมาสังเกตดูโยมจัดมาให้อย่างดีประณีตบรรจง

แต่ก่อนอาตมาไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรก็ฉันของโยมตามปกติ

แต่ตอนนี้บอกตรงๆ เลยว่ากลืนไม่ค่อยลงมาหลายวันแล้ว

อาตมาเป็นพระในวัดไม่ควรเอาเปรียบพระในบ้านของโยมเกินไป

ถ้าพระในบ้านยังอด พระในวัดก็กลืนไม่ลง

การทำบุญให้ได้บุญมานะโยมเลี้ยงพ่อแม่ให้อิ่มหนำสำราญเสียก่อน

แล้วจึงถวายพระ

คุณนายไม่พูดอะไร นั่งน้ำตาไหล….

ลูกๆที่รักทุกคนได้ดูแลพระในบ้านของลูกๆ แล้วหรือยัง?

ถึงแม้ว่าจะเพียงเล็กน้อยก็ยังดี

บางคนกว่าจะรู้พ่อแม่เป็นพระในบ้านผู้ประเสริฐ ก็สายเสียแล้ว

คือรู้เมื่อท่านทั้งสองไม่มีตัวตนอยู่ในโลกนี้แล้ว…....

กลับหน้าแรก